Najwięksi światowi armatorzy kontenerowi stopniowo przywracają rejsy przez Morze Czerwone i Kanał Sueski. Po wielu miesiącach omijania regionu i kierowania statków wokół Przylądka Dobrej Nadziei przewoźnicy ponownie decydują się na korzystanie z najkrótszego połączenia między Azją a Europą. Powrót na ten szlak może oznaczać skrócenie czasu transportu, spadek kosztów przewozu oraz stopniową normalizację globalnych łańcuchów dostaw.
Jednym z pierwszych globalnych operatorów, który oficjalnie potwierdził wznowienie tranzytów, jest Maersk. Duński armator poinformował, że po szczegółowej analizie sytuacji bezpieczeństwa skierował swój statek „Maersk Majestic” przez Morze Czerwone i Kanał Sueski. To pierwszy taki rejs od czasu ponownego zaostrzenia konfliktu na Bliskim Wschodzie na początku 2026 roku. Firma podkreśla jednak, że decyzje będą nadal uzależnione od bieżącej oceny zagrożeń i sytuacji militarnej w regionie.
Przez ostatnie dwa lata większość największych przewoźników kontenerowych – w tym Maersk, Hapag-Lloyd, MSC czy CMA CGM – omijała Morze Czerwone z powodu zagrożenia atakami na statki handlowe. W efekcie jednostki kierowano wokół Afryki, co wydłużało podróż między Azją a Europą nawet o dwa tygodnie, zwiększało zużycie paliwa oraz koszty eksploatacji floty.
Powrót na trasę przez Kanał Sueski oznacza przede wszystkim krótszy czas dostaw do portów Europy Północnej i Morza Śródziemnego. Armatorzy liczą również na poprawę punktualności serwisów oraz lepsze wykorzystanie dostępnej floty. Według analityków ponowne otwarcie tego korytarza może uwolnić znaczną część światowej zdolności przewozowej, która dotychczas była angażowana na znacznie dłuższych trasach wokół Przylądka Dobrej Nadziei.
Eksperci zwracają jednak uwagę, że powrót będzie miał charakter stopniowy. Przewoźnicy nie zamierzają od razu przywracać wszystkich połączeń przez Morze Czerwone. Zachowują alternatywne scenariusze operacyjne na wypadek ponownego pogorszenia sytuacji bezpieczeństwa. Każdy kolejny rejs poprzedzany jest szczegółową analizą ryzyka oraz konsultacjami z partnerami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo żeglugi.
Dla europejskich portów oznacza to perspektywę wzrostu liczby zawinięć oraz stopniowego powrotu do bardziej regularnych rozkładów. Jednocześnie analitycy rynku przewidują, że zwiększenie dostępnej przestrzeni ładunkowej może wywołać presję na obniżkę stawek frachtowych, które pozostawały podwyższone w okresie omijania Kanału Sueskiego.
Choć pełna normalizacja światowej żeglugi kontenerowej wciąż zależy od utrzymania stabilnej sytuacji geopolitycznej na Bliskim Wschodzie, pierwsze decyzje największych armatorów wskazują, że kluczowy szlak łączący Azję z Europą ponownie zaczyna odgrywać swoją strategiczną rolę w globalnym handlu.
